Yola derken, Değirmenyeri'ne. Adını duymuştum da ne zamandır merak ediyordum. Çoluklu çocuklu üç aile gittik. Curcuna tabi. Bi de aynı evde kaldığımız düşünülünce.O yedi, bu yemedi, seninkinin uykusu geldi mi, o zaman önce sen uyut sonra ben hesabı... Gündüz çayırda yatıp, gece dilimiz dudağımız acıyana kadar çekirdek çitledik. Ama bir daha Mudurnu'ya gidersem bir de merkezdeki konaklarda kalmak, cumartesi günü gidemediğim pazarını gezmek istiyorum. Evet içimde kaldı pazar napiim. Kimbilir ne rengarenk meyveler, tazecik yeşillikler vardı köylü teyzemin getirdiği. Kısmet...


Dönüş yolunda beni her zamanki gibi araba tuttuğu için Doğa ile ilgilenemeyince, biraz vır vır yaparak bize haddimizi bildirdi ama olsundu, yine de bu gülüşleri yeter :)

1 yorum:
:):)
ben de düşünmüştüm oje var mıydı acaba, pazar günü sorayım diye...
Yorum Gönder